Zoeken

Podcast: Het gebruiken van verdriet en verlies als opening


Een gesprek tussen ziel-activist Francis Weller en filosoof Terry Patten over het belang van het gebruiken van verdriet en verlies als opening.


In onze Westerse samenleving hebben we grote culturele weerstand gecreërd ten aanzien van het hebben van negatieve emoties. Is dit terecht, kunnen we ons afvragen? Want in plaats van ontkenning, kunnen onze negatieve emoties niet dienen als een soort toegang naar onze hogere dimensies van menszijn? Naar een hogere gevoeligheid. Naar een plek waar onze diepe kracht verscholen ligt en ons vermogen om gezond en vitaal te zijn.


Verlies omarmen

In dit bijzondere gesprek (in het Engels), legt Francis Weller uit dat onze hedendaagse relatie tot verdriet behoorlijk primitief genoemd kan worden. Wanneer we met verdriet te maken krijgen passen we vaak een van deze twee basisstrategieën toe: wegduwen of verdrinken. En dit leidt tot grote destructie. Want het bestempelen van bepaalde emoties en levenservaringen als "positief" of in dit geval "negatief" is zo willekeurig. Want waarom zullen we deze emoties niet bestempelen als 'vitaal' of 'niet-vitaal', in plaats van goed of slecht? Iets waarvoor we willen weglopen.


Want al onze emoties, of het nu verdriet, woede, of verlies is, dragen vitaliteit in zich. Het zijn alles behalve dodelijke emoties. Maar de platte cultuur waarin we leven hebben het bereik van wat we mogen voelen tot een hele kleine range beperkt. Aan de ene kant zijn we het lage register van verdriet kwijtgeraakt en aan de andere kant aanbidden we het bovenste register van vreugde en plezier tot ongekende hoogtes. Met als gevolg dat we dus heel erg beperkt in wat we mogen voelen.


En dit is waar het gesprek tussen Weller and Patten over gaat: Hoe kunnen we dit register van gevoelens weer openbreken? Hoe kunnen we niet alleen hoop, vreugde en geluk in het leven te omarmen, maar maar ook menselijke negatieve emoties? Want door bijvoorbeeld het te omarmen van verdriet, zullen we ontdekken dat we als mens zoveel groter, zoveel dieper en zoveel levendiger worden. Want of we het nu willen accepteren of niet, er is geen ontsnapping aan verlies en verdriet. We krijgen er allemaal mee te maken. Dus in plaats van het weg te duwen, kunnen we deze emoties leren gebruiken als uitnodiging tot openheid en ruimte? Rituelen zijn hiervoor het ultieme middel.


Francis Weller

Vijfendertig jaar lang werkt Franci